Susan Lewis - "Nie ukryjesz się" 📕

Susan Lewis - "Nie ukryjesz się" 📕

Nie czuję tych wakacji. Chociaż z tygodnia na tydzień dzieje się u mnie coraz więcej i tak jak na razie słabo. U Was też? Co powiecie na to aby przełamać tę chandrę i poznać jedną z nowszych pozycji od wydawnictwa Kobiecego?!!?



Susan Lewis w swojej historii opowiada o rodzinie McQuillan, Justine, Mattcie, Abby oraz Benie. Rodzinie która ma wszystko czego chcą, można by powiedzieć, że jest idealna i stawiać za wzór. Justine wspólnie z przyjaciółką prowadzi delikatesy, natomiast jej mąż (Matt) jest znanym pisarzem. W momencie gdy okazuje się że Justine jest w ciąży, wydarza się tragedia, która zmienia życie całej rodziny o 180. Wydarzenie to sprawia, że Justine z najmłodszą córeczką decyduje się na przeprowadzkę do mistaeczka, w którym kiedyś mieszkała jej babcia. Justine wraz z mężem decyduje się na zmianę jej nazwiska oraz brak kontaktu ze sobą, dla dobra córki.


Sama historia jest naprawdę GE-NIAL-NA! Nie ma co, to jest jedna z tych książek, która może nas skłonić do refleksjki oraz do innego spojrzenia na świat. Przyznam szczerze, że kilka razy próbowałam postawić się w niektórych sytuacjach, które tworzą nam akcje książki. Za każdym razem boheterka podejmowała decyzje, które raczej bez problemu, również bym podjeła.

Z pewnością nie jest to książka dla dzieci. Mówię tak nie ze względu na język, którym napisana jest książka, ponieważ styl pisania autorki jest zrozumiały, jednakże ze względu na sam motyw główni czyli rodzinna tragedia, która swoją drogą została doskonale pociągnięta przez pióro Susan. Co do pozostałych wątków również nie mam zastrzerzeń, oprócz do wątku przyjaźni Justine i Cheryl, który skończył się bardzo oklepanie.

Jeden z wątków pobocznych przybliża nam postać babci głównej postaci. Bohaterka zmieniła nazwisko, na to należące do jej babci, ponieważ czuła z nią jakąś szczególną więź. Przedstawiała się jako Justine Cantrell. Sąsiad słysząc jej nazwisko, uprzednio upewniając się czy kobiety są ze sobą spokrewnione, bardzo dziwnie się zachowuje. Oznacza to tajemnice, którą odkrywa każdy czytelnik zagłębiający się w tę lekture.
Co do tego wątku mogę powiedzieć jeszcze, że totalnie się go nie spodziewałam. Przez głowe przechodziło wiele myśli, jednak ta ostateczna - ani razu nie przeszła mi nawet przez myśl.

 Zdecydowanym minusem książki jest fakt, że główna akcja, opisana na okładce z tyłu, zaczyna się dopiero pod koniec 6 jak nie 5 rozdziału. Dla osób, które lubią szybką akcję, czekanie na to aż w końcu zacznie się coś dziać, może być to po prostu uciążliwe. Jednakże na pewno zachęci Was to że w późniejszych etapach książki, cały czas się coś dzieje.

Na pewno jeżeli oglądacie Polskie seriale, zrozumiecie o co mi chodzi. Często jest tak, że jest kilka wątków i przeplatają się one na wzajem - np. miłość Pana "X" i Pani "Y" występuje w 1, 3, 5... no wiecie w co drugim odcinku, natomiast wątek zagadki Dyrektora "Z" wystpuje w 2,4,6... Chodzi mi bardziej o to, że każdy z wątków miał swoje 5 minut po czym, nagle miał je inny, a potem autorka wracała do tego pierwszego. Zamotane ale mam nadzieje że wiecie o co chodzi.
Styl pisania autorki mogłabym właśnie tak określić. Ma to oczywiście swoje plusy i minusy, ponieważ nie każdy wszystko zapamiętuje, jednak przyznam, że miało to swój urok. 

Co do części wizualnej książki, którą tym razem zostawiłam sobie na sam koniec, to od samego początku mam "rozkminę" o to co się dzieję na okładce. Oczywiście podoba mi się, jednak nie mogę za nic zrozumieć tej "zagadki". Jakaś część mnie podpowiada mi, że jezioro widoczne na okładce to jezioro w rodzinnej miejscowości głównej boheterki. Jednak nie wiem jaki zwiążek z historią ma dziewczyna z parasolem siedząca na kładce.
 Jeżeli wiecie o co chodzi, to koniecznie dajcie mi znać o co chodzi.


7/10
Jeżeli obserwujecie mnie na moim Instagramie (jeżeli nie klik) to mogliście usłyszeć w jednym z moich Instastory że książka mi się spodobała. Nadal będę podtrzymywać moje zdanie.
Ta książka wzbudziła we mnie takie emocje, że pisząc o niej nie byłam w stanie zebrać odpowiednich słów do opisania tego co czuję.

 Pomysł na książkę niezwykle do mnie przemawia i jestem w stanie polecić tę książkę wszystkim, który lubią zagadkowe historie rodzinne.


Post ten powstał przy współpracy Wydawnictwa Kobiecego, któremu jeszcze raz serdecznie dziękuję 💓
http://www.wydawnictwokobiece.pl/#


Związek z byłym?

Związek z byłym?

Nie wiem za bardzo od czego zacząć. Ostatnio po głowie krąży mi dużo myśli typu "Co by było gdyby..." Stwierdziłam, że mogłabym usiąść przed komputerem i wypowiedzieć się na ten temat, czyli o tym na jakie pytania musimy odpowiedzieć wracając do byłego. A co tam. Raz na jakiś czas mogę sobie z Wami pogadać. Liczę oczywiście na to, że również wypowiecie się w komentarzu.


Zerwaliście. Koniec. Było fajnie, skończyło się. Musisz powrócić do starej rutyny, bycia samej. Jedyne o czym marzysz to kocyk z pudełkiem lodów. Każda dziewczyna marzy o księciu z bajki... Co w przypadku gdy był nim twój były?

 Otóż wyobraźmy sobie sytuację że nagle po jakimś czasie, odezwał się do nas nasz były. Gatka szmatka, pogadaliście ze sobą dobre kilka godzin, dni, może i nawet miesięcy, kiedy nagle on proponuje Ci powót do tego co było "kiedyś".

W takim momencie każda z nas jest między młotem a kowadłem. W pewnym momencie sama stałam po środku wcześniej wspomnianego młotu a kowadła. Wtedy sama nie wiedziałam za co się zabrać. Dzisiaj chciałabym Wam pomóc, odrobinę, ponieważ zdaję sobię sprawę, że nie rozwiąże za Was "problemu".

Podzielmy to więc na dwa. Rzeczy które sprawiają że powinniście znów ze sobą być i rzeczy, które przemawiają kategorycznemu odwrotu.

 Dlaczego warto wrócić:

Na pewno argumentem, który przemawia do mnie najbardziej jest wzajemne uczucie. Jeżeli w grę wchodzą uczucia, wówczas gra rządzi się swoimi prawami. 

Zerwaliście z powodu drobnostki, nie wyniesionych śmieci, nie odpisaniu po 5 minutach czy też rozmawianiu z inną dziewczyną.

Główny argument, który budzi u wszystkich chęć wrócenia do siebie to wspólne wspomnienia. Spacer na łące, gdy on pierwszy raz powiedział Ci jak bardzo Cię kocha - takie myśli na pewno w momencie zerwania będą krążyły po twojej głowie jak szalone i domagały się zwrócenia na siebie  uwagi.   

Jesteś świadoma jego zalet oraz wad. Możnaby powiedzieć że znacie się na wylot, dlatego powrót nie będzie jedną wielką niewiadomą.

Gdy wpływ na wcześniejszą decyzję miał ktoś znajomy, przyjaciele i zadziałałaś pod wpływem emocji. (Złość, zdenerwowanie). Pamiętaj, że decyzja ma być twoja. Za 10 lat to ty będziesz żyć z tą osobą a nie znajomi.  



 Dlaczego lepiej zapomnieć i żyć dalej:

Gdy nie potrafiliście znaleźć wspólnego języka lub/i nie mieliście wspólnych pasji. Krótko mówiąc gdy spotykając się nie mieliście o czym rozmawiać.

Jeżeli tęsknisz do tego co było, a nie do osoby. Nie warto wracać do swojego ex's poniważ doskwiera nam samotność. Kategoryczne NIE!

Pamiętasz może ile płakałaś? Ile opakować chusteczek było Ci potrzebnych aby wyrzucić z siebie emocje. Ile czasu zajęło Ci aby o nim zapomnieć? Czy to wszystko jest warte tego czasu kiedy miałaś "życiową depresję"?

Czy jesteś tą jedyną czy raczej "tą drugą"? W miarę możliwości sprawdź to. Słabo jeżeli leci w kulki.

Jak on zachowuje się w stosunku do Ciebie? Jest miły? Uśmiecha się na twój widok? Czy raczej widząc tego prycha i kieruje w twoim kierunku wiele niemiłych słów?

Mam nadzieję że chociaż w minimalnym stopniu pomogłam Wam w podjęciu decyzji o tym czy warto wrócić do byłego. Dajcie koniecznie znać w komentarzu jakie macie zdanie w tym temacie. Czy warto dawać drugą szansę czy nie? Co do mnie, uważam że każdy zasługuje na drugą szansę, jednak oczywiście wszystko zależy od okoliczności oraz sytuacji. 
Justyna Drzewicka - "Niepowszedni" 📓

Justyna Drzewicka - "Niepowszedni" 📓



Zacznę od tego że to pierwsza książka polskiej autorki, którą recenzjuję na blogu i kolejna okładka, która całkowicie pochłania moją uwagę. Nienawidzę okładek z postaciami ludzi, ale ta rysunkowa wersja jest naprawdę piękna. Szczerze przyznam, że to najlepsze książkowe zdjęcie jakie do tej pory zrobiłam.


 Książka Justyny Drzewickiej jest o 5 nastolatków, którzy posiadają szczególne dary, ze względu na nie są nazywani "Niepowszednimi". Niepowszedni rodzą się bardzo rzadko mając niecodzienne dla nas moce,  przez co jak napisała autorka "stanowią cenny łup dla handlarzy ludźmi". Pewnego dnia Alla i jej starsza siostra Nila zostają złapane przez bandę Okrutnych Złoczyńców.  W dalszych częściach książki poznają Wodniczkę, Dalko oraz Sambora, którzy również zostali złapani przez złoczyńców. Nila jest Żniwiarką, natomiast Alla jako jedyna z Niepowszednich posiada dublet mocy.
O mocach pozostałych bohaterów nie będę się tutaj rozwozić ponieważ myślę, że wspominając o nich zepsuję frajdę, której możecie doświadczyć czytając tę książkę.


Nie jestem zwolenniczką fantastyki. Dlatego nie jest to książka, która była najlepszą jaką przeczytałam. Jeżeli tak jak ja nie lubicie fantastyki to poczekajcie, ponieważ w naszej książce znalazło się również miejsce na wątek miłosny, który przyciągnął mnie do tej pozycji.

Czy to moje głupie serce już zawsze będzie przy nim biło tak szybko? (...) Na pewno je słyszy!

Co do samego stylu pióra autorki - dialogi są dobrze poprowadzone, opisy dobrze pozwalają nam zrozumieć myśli pisarki, co doskonale buduje całą całość fantastyki.

Co do kreacji bohaterów według mnie jest na bardzo wysokim poziomie, tak jak sama fabuła. Co innego, że zabierając się za książkę już po kilku rozdziałach można przewidzieć co się stanie, jednakże jest fajną odskocznią od codzienności.

Oprócz tego co już wypaplałam na górze, nasza pozycja doskonale przedstawia wspaniałe wartości. Przyjaźń, miłość, honor oraz to, że w niebezpieczeństwie jesteśmy wstanie zaprzyjaźnić się z nieprzyjacielem.

"To czyste, najprawdziwsze zło. Jeśli się sprzeciwię, znów skrzywdzi Allę.


Moja ocena: 6/10
Autorka miała naprawdę fajny, oryginalny sposób na książkę, który uważam, że trochę w pewnym momencie wskoczył na inny tor. Prawdopodobnie moja ocena jest też taka a nie inna, ponieważ fantastyka nie jest moim typem literatury po którą zazwyczaj sięgam. Czy sięgnę po pozostałe części? Nie wiem, naprawdę trudno mi na to pytanie powiedzieć, jednak gdyby już nadarzyła się taka okazja, zrobiłabym to choćby po to aby dowiedzieć się jak tam trzyma się nasz wątek miłosny. 

Przyznaj się sama przed sobą. Jesteś z siebie dumna!
link: Portal CzytamPierwszy.pl

Do następnego!
"Będziesz kiedyś szczęśliwa, (...) Ale najpierw sprawię że będziesz silna"

"Będziesz kiedyś szczęśliwa, (...) Ale najpierw sprawię że będziesz silna"

Zerwałaś? Płaczesz? Daj mi rękę. Pomogę Ci się zmotywować tak abyś znowu stanęła na prostych nogach. Będziesz szczęśliwa... i silna.

Wiem, że teraz (kiedy już jest się po zerwaniu) jest słabo. Naprawdę znam to odczucie.
Mi osobiście pomagały przyjaciółki. Nie ma co ukrywać... jednak  należę również do osób, które do pewnych rzeczy muszą dojść same, wyciągnąć wnioski, przemyśleć i iść dalej. Specjalnie z okazji "zerwania" (przez które możecie teraz przechodzić), stwierdziłam że przytoczę kilka z tych, które pomogły mi wyjść z "życiowego dołka".


żeby uleczyć ranę, musisz przestać ją dotykać

Daj mi znać jak już będę ważniejsza od reszty

Serce, ty się lepiej ogarnij bo jak się Rozum dowie coś odpierdoliło to będziesz miało grubo przejebane

Myślała szmata, że jest jedwabiem

Jak nie masz humoru to nawet powietrze Cię wkurwia

-Weź szklankę
-Wziąłem i co?
-Upuść ją...
-Rozbiła się i co dalej?
-Teraz ją przeproś i zobacz, czy znowu się pozbiera.

Jaka jest różnica między "Lubię Cię" a "Kocham Cię". Budda powiedział: "Gdy lubisz kwiatek to po prostu go zrywasz. Ale gdy kochasz kwiatek - podlewasz go codziennie

Możesz się jutro obudzić i usłyszeć od swojego faceta, że Cię już nie kocha i że odchodzi. Wiesz kto Cię nie opuści? Twoje wykształcenie, praca i pieniądze.

Jeśli kochasz dwie osoby naraz i nie możesz zdecydować, którą wybrać, wybierz tę drugą, bo gdybyś naprawdę kochał tę pierwszą, nikt inny by się nie pojawił. - Johnny Depp

Zostańmy przyjaciółmi brzmi jak... twój kot zdechł, ale możesz go zatrzymać

dziury w sercu szmatą nie zapchasz

Stare przysłowie mówi: Łzy wrócą któregoś dnia do tego kto je spowodował

Kiedyś rozmawialiśmy o wszystkim. Teraz nie stać nas na zwykłe "Cześć" Nie boli Cię to?

Ktoś mnie spytał czy Cię znam. W jednej chwili milion wspomnień przeleciało moje myśli ale ja się tylko uśmiechnąłem i opowiedziałem "kiedyś"

Złe nastawienie jest jak przebita opona: jeśli jej nie zmienisz, nie ruszysz z miejsca

Podszedłeś i poprosiłeś o mój numer telefonu? - dostałeś go.
Chciałeś żebym była twoją dziewczyną? - zostałam nią.
Chciałeś odejść - pozwoliłam Ci. Chcesz wrócić? - no cóż, mój drogi, twoje trzy życzenia zostały już wykorzystane.

Czasem mam ochotę Cię objąć
wokół szyi
drutem kolczastym

-Czy ona zawsze ma takie radosne oczy?
-Nie. Tylko wtedy jak Cię widzi
Najlepszym źródłem wielu cytatów jest oczywiście Pinterest i on jest jednym ze źródeł, z którego pochodzą te cytaty. Z góry przepraszam za te bardziej dobitne.

Dajcie koniecznie znać, który z podanych cytatów najbardziej przypadł Wam do gustu. Podajcie również cytaty, które według Was są warte uwagi i są w mniejszym lub większym stopniu "życiowe".



Źródła: Pinterest, Facebook, książki, Instagram.
PS U mnie wszystko dobrze, jednakże stwierdziłam że muszę podzielić się tymi cudami z Wami. 



"Rozstańmy się na rok" - Taylor Jenkins Reid 📘

"Rozstańmy się na rok" - Taylor Jenkins Reid 📘

 Co powiecie na odrobinę miłości? Nie takiej niczym z kopciuszka...
Zapraszam Was na odrobinę szczęścia w nieszczęściu, ponieważ
Nie ma jednej recepty na szczęśliwe małżeństwo 

Lauren i Ryan od 11,5 roku są razem. 9,5 roku temu po raz pierwszy się pokłócili, natomiast 6 lat temu wzięli ślub. Teraz nie potrafią ze sobą wytrzymać. Są małżeństwem, w którym czegoś brakuję. Miłości. Spośród wielu rozwiązań, decydują się na rozstanie, które ma trwać okrągły rok. Poza kontaktowaniem się ze sobą, mogą robić wszystko.

            Czytając taki opis, stwierdziłabym że cała akcja już została zdradzona. No może nie cała, jednak happy end w zakończeniu jest już pewny. Czy to prawda... Tego akurat Wam nie zdradzę, jednak mam zamiar opowiedzieć trochę o tym co mi się w książce podobało i o tym co było powodami do odłożenia jej na bok, co w gruncie rzeczy się nie stało.

Zacznę od tego, że bardzo podobało mi się przeniesienie w czasie jakie zapewniła nam autorka. Na początku myślałam, że pogubię się zaczynając od przeszłości wchodząc w przyszłość, jednakże autorka tak potrafiła pokierować piórem, że do tego nie doszło.

    Dialogi nie są sztywne, wręcz przeciwnie są naprawdę chwytliwe i istnieje duże prawdopodobieństwo, że nasze rozmowy w określonych sytuacjach mogłyby wyglądać tak samo.
Wiadomo, nie u wszystkich ale u większości. 😉
     Z drugiej strony "prawdopodobieństwo" pod względem samej akcji jest... minimalne, żeby nie powiedzieć że nawet zerowe. Można by powiedzieć że ta książka funduje nam taką "życiową fantastykę", która najprawdopodobniej o i ile nie na pewno nie zagościłaby w realu.


Nie ukrywam że jestem jedną z tych osób która czytając książki również szuka swojego książkowego chłopaka. Nie będę również zatajać, że polubiłam Ryana. 😉 "Urzekł mnie tym, że po pierwszym dniu rozstania uświadomił sobie, jak bardzo Lauren jest dla niego ważna po mimo wielu wad jakie posiada.

Przejdę teraz do rzeczy, które mi się nie podobały. Pierwszą z nich jest ............ Okładka książki.
Kolorystyka do mnie nie przemawia jak i sama kompozycja tego co na tym przodzie książki się znajduje. Totalnie to do mnie nie trafia.
Ciekawostką dla niektórych może być to, że robiłam chyba 4 razy lekko licząc sesje fotograficzne książki, tak aby znaleźć odpowiednią kolorystykę.
Próbowałam z różem, bielą oraz jakimś białym, drewnianym serduszkiem. Mogę szczerze przyznać że ta książka jest najgorszą pod względem jej fotografowania.


Kolejną rzeczą, która mnie dosłownie denerwowała to były błędy. Nie było ich jakoś bardzo dużo, jednak natrafiłam na kilka krzaczków interpunkcyjnych, które po prostu mnie dobijały.
Wydaję mi się że to dlatego iż moja nauczycielka ostatnio w szkole powiedziała, że za brak kropek i przecinków będzie ocena niżej.
 Wydaję mi się że nie jest to jakaś straszna rzecz, tym bardziej, że jak wspomniałam było ich kilka, jednak stwierdziłam, że one również wchodzą w ocenę książki moim okiem, dlatego o tym wspomniałam. 

Moja ocena 9/10
Książka, którą określiłabym jako Young Adult według mnie jest na pewno doskonałą opowieścią o uczuciach, które po jakimś czasie stały się obowiązkiem. Jak dla mnie genialna. Na pewno poleciłabym ją i polecę wszystkim znajomym wokoło.


Wycieczka do zamku w Chęcinach  🏰

Wycieczka do zamku w Chęcinach 🏰

Co Wy na to aby cofnąć się w czasie?
Do czasów gdy w Polsce panował król i w większości szlachta decydowała o tym jak żyjemy. To jak? Idziemy? Ubierz buty i zabierz ze sobą kubek z herbatą.

No dobra. Nie będzie tak strasznie, chciałabym tylko podzielić się z Wami zdjęciami, jakie udało mi się zrobić w Chęcinach. Zapraszam na taką mini "fotorelację" z mojej wycieczki do Zamku. 
Zdrowa skóra według Azjatek 💄

Zdrowa skóra według Azjatek 💄

Hejka dziewczyny!
Pamiętacie post o urodzie Koreanek?

Dzisiaj poruszę temat tego jak Azjatki dbają o skórę, jednak na wstępie zaznaczam, że jak wiadomo nie wszystkie kobiety wschodu korzystają z trików, które za chwilę Wam sprzedam. Zdaję sobie również sprawę z tego, że będę mówić o rzeczach, które są dla niektórych jasne i oczywiście. W dużej mierzę będę opierać się na urodzie Koreanek, jednak większość punktów stosują również Japonki czy też Tajwanki.

Albo albo TAG 📓

Albo albo TAG 📓

Uwielbiam czytać, jednak nigdy nie zdecydowałam się odpowiedzieć na pytania dotyczące książek. Co wy na to aby zrobić to w formie pytań i odpowiedzi? Pytania na które odpowiem są z tagu "Albo albo tag", który spodobał mi się po pierwszych 3 pytaniach.
Zaczynajmy!



1. Wolisz czytać tylko trylogie czy tylko powieści jednotomowe?
Patrząc na moją biblioteczkę, znajduję w większości powieści jednotomowe. Dlatego właśnie je wybiorę, jednak szczerze nie wyobrażam sobie niektórych książek w sklejonych i wrzuconych do jednej.

2. Wolisz czytać tylko autorki czy tylko autorów?
Bez zastanowienia wybieram autorki. Czytałam (nie wliczając lektur szkolnych) może 5 książek napisanych przez mężczyzn i żadna z nich nie została w mojej głowie dłużej niż jakiś tydzień po przeczytaniu.

3. Wolisz kupować tylko w empiku czy tylko na stronach internetowych?
 Przyznam się bez bicia że w swoim życiu książki przez internet zamawiałam tylko raz i był to podręcznik do j. koreańskiego, jednak sprowadzałam ją przez stronę Empika 😂
Słyszałam o wielu stronach, które mają więcej pozycji w lepszych cenach (niż empik), więc przy najbliższej okazji na pewno popróbuję pozamawiać książki z innych źródeł, jednak aktualnie tylko i wyłącznie empik.

4. Wolisz żeby wszystkie książki zostały zekranizowane czy żeby przekształcono je w serial?
Tylko i wyłącznie filmy. Lepiej pooglądać wiele historii w krótszym czasie niż w dłuższym tylko jedną. Zresztą wolę pożyć filmem 2-3 dni niż serialem cały miesiąc. 

5. Wolisz czytać 5 stron dziennie niż 5 książek tygodniowo?
Odpowiedź już uzasadniłam na górze. Wydaję mi się że czytając książki niektórych autorów po pięciu stronach poznałabym w większości opis miejsc niż samą akcję. Dlatego wybieram 5 książek tygodniowo.


6. Wolisz być profesjonalnym recenzentem czy autorem?
Jednym z moich małych marzeń jest napisać kiedyś książkę. Jak narazie próbuję coś napisać na wattpadzie, jednak zdecydowanie wolę być profesjonalnym recenzentem z wielką wyobraźnią i mega biblioteczką niż autorem książek. 

7. Wolisz czytać 20 ulubionych książek w kółko czy sięgać po nowe pozycje?
Nie potrafię czytać jednej i tej samej książki w kółko. Po przeczytaniu kilku stron, książki już raz przeze mnie czytaną, cała historia w pewnym momencie mi się przypomina i nie czerpię żadnej przyjemności w czytaniu tego samego znając akcje. Dlatego bez wątpienia wybiorę nowe pozycje.

8. Wolisz być bibliotekarzem czy sprzedawcą książek?
Hmmm... Ciężkie pytanie. Nie za bardzo lubię patrzeć na mega zniszczone książki, które z rąk do rąk jeszcze bardziej się niszczą. Żyję z dziwnym mniemaniem - książka potrafi płakać. Myślę że nie przeżyłabym jako bibliotekarz widząc losy biednych książek. Wolę sprzedawać nowe książki, które nie płaczą.

9. Wolisz czytać tylko ulubiony typ literatury czy wszystko po za ulubionym typem literatury?
Zacznę od tego że nie mam ściśle określonego ulubionego gatunku. Lubię thrillery, romanse i część młodzieżówek. Najlepiej coś pomiędzy, jednak co jak co przeczytam wszystko, tylko nie powieści fantasy. 

10. Wolisz czytać tylko książki fizyczne czy tylko e-book'i?
Przyznam szczerze, że od dłuższego czasu zastanawiam się nad zakupem czytnika, jednak książka to książka- papierowa. Poza tym, uwielbiam zapach książek prosto z drukarni oraz dotyk papieru. Książki też się kocha, dotyka, wącha to nasz przyjaciel. 😉 Swoją drogą lubię zdjęcia druku.


Mam nadzieję że dzisiejszy post się Wam spodobał. Koniecznie podzielcie się swoimi odpowiedziami na dole. Zapraszam do zostania ze mną na dłużej, tymczasem do zobaczenia na Insta i na Facebooku. Do następnego!
Filmowa Azja 🎭

Filmowa Azja 🎭

Uwielbiam filmy, szczególnie ze wspaniałą historią i dobrymi aktorami. Niestety muszę przyznać, że z wieloma filmami, które są tymi perełkami wśród wszystkich ekranizacji jestem do tyłu. Przykładem tego jest sytuacja z tamtego roku.

Moi znajomi często poruszali temat postaci z Harrego Pottera, o którym ja nie miałam zielonego pojęcia. Miałam dosyć tego że gdy tylko schodzimy na temat filmu opisanego powyżej, ja nie wiem o co chodzi, dlatego musiałam obejrzeć, by przynajmniej rozumieć o czym mówią.


Dlatego też powstaje ten post, który jest podsumowaniem wszystkich filmów które widziałam w pierwszym kwartale tego roku. To również dobra podpowiedź dla osób, które chciałyby obejrzeć dobry (azjatycki) film i nie wiedzą co wybrać.

"Światło" - Jay Asher 📘

"Światło" - Jay Asher 📘



Sierra, jest normalną dziewczyną, mieszkającą w Oregonie, jednak co roku przed świątem Bożego Narodzenia, wraz z rodzicami, wyjeżdza sprzedawać choinki do Kalifornii. Tam przez przypadek, poznaje, przeprzystojnego chłopaka o imieniu Caleb. Wszystko byłoby wspaniałe gdyby nie fakt że Caleb w swoim życiu popełnił duży błąd, który wpływa na jego teraźniejszość. Dziewczyna jednak jest gotowa zrobić wszystko aby pomóc chłopakowi oderwać się od przeszłości i odzyskać wiarę w siebie. Na drodzę do szczęścia napotkają wiele przeszkód, ale czy to na pewno będzie szczęście...?


Poprzednia książka (a raczej serial) Jay'a Asher'a a mianowicie "13 powodów" nie za bardzo przypadł mi do gustu, przez co dawałam tej książce małe szanse na like'a z mojej strony. Poza tym ostatnio trafiałam na same słabe książki przez co musiałam oderwać się od mojej biblioteczki książek,  dlatego postawiłam pozaglądądać do biblioteczki mojej przyjaciółki. I... trafiłam na bardzo dobrą książkę.


Był to okres kiedy w moim życiu częściej pojawiał się smutek i... dużo się działo.
Każda kobieta zerwania przeżywa inaczej. Tyle mogę zdradzić, żeby za bardzo tematu nie rozwijać.
Pożyczając od przyjaciółki książkę usłyszałam, coś z czego w sumie teraz się śmieję, bo miała rację. Otóż "Nie wiem czy to odpowiednia książka na teraz". Jak można się domyśleć, książka którą dzisiaj przedstawiam jest młodzieżówką z wątkiem romansu. 
Odpowiednią na zerwania. Nie tak naprawdę, to odpowiednią na wtedy kiedy jesteśmy w dobrym związku lub... Kiedy czujemy się dobrze z bycia singielką. 😂 😂 Oczywiście żartuję, ponieważ książka jest naprawdę wspaniała, jednak nie polecam czytać w czasie niedługim od zerwania.


Moja ocena: 10/10
Moim zdanie książka jest doskonale napisana. Podczas czytania, a rzadko mi się to zdarza, totalnie pochłoneła mnie historia. Czytając ją wyłączałam się w moim "świcie", uciekałam od problemów a raczej od moich trudnych decyzji, które w tamtym czasie podjęłam. Przed co główna bohaterka trochę, odrobinę, przypominała mnie.
Mam wrażenie, że styl którym napisane jest "Światło", przypomina styl którym często posługują się osoby piszące na Wattpadzie. Co jeszcze bardziej przyciągnęło moją uwagę, ponieważ książka jest napisana dobrym językiem pod młodzież. Naprawdę wspaniale się ją czyta, zresztą zachęcam Was do jej przeczytania, ponieważ strasznie szybko się ją czyta. Jedyną rzeczą do której jestem w stanie się przyczepić to napis na okładce o delikatne spomnienie o "13 powodach...",ale to tylko moja mała dygresja.
O tym dlaczego lubię zimę...

O tym dlaczego lubię zimę...



U mnie ostatnio zmiany. Od dłuższego czasu myślę nad blogiem. Co zrobić, jaką tematykę wprowadzić. Zastanawiam się nad fotoblogiem a po prostu life stylem. Na chwilę obecną postanawiam że wpisy na blogu będą pojawiały się co tyle na ile starczy mi czasu, którego u mnie ostatnio coraz mniej oraz opierając się na temacie osobistym. Będę dzielić się z Wami moim życiem, dobrymi książkami oraz rzeczami na które warto poświęcić post czy dwa.

Copyright © 2014 StrażniczkaFoxTribus , Blogger